Tο μεσημέρι της Παρασκευής (10/04) το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις αποκοπές στο Δημόσιο.

Συγκεκριμένα, ανατράπηκε η απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου και οι νόμοι κρίθηκαν ως συνταγματικοί. 

Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι οι περικοπές στους δημόσιους ήταν νόμιμες και ως εκ τούτου η πρωτόδικη απόφαση η οποία έκρινε ότι οι μειώσεις ήταν αντισυνταγματικές στις νομοθεσίες που θεσπίστηκαν κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, έπεσε. 

Έτσι, η Κυβέρνηση κέρδισε ουσιαστικά την δίκη και δεν θα χρειαστεί να καταβάλει τους μισθούς που αποκόπηκαν λόγω κρίσης.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΤΕΡΑ: 

Η πλήρης Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου ανέτρεψε κατά πλειοψηφία, τις αποφάσεις του Διοικητικού Δικαστηρίου αναφορικά με τις αποκοπές των μισθών και συντάξεων στο δημόσιο τομέα, κάνοντας αποδεκτές τις εφέσεις που είχαν καταχωρηθεί εναντίον των εν λόγω αποφάσεων.
 
Η απόφαση της πλειοψηφίας λήφθηκε από τους οκτώ από τους δεκατρείς δικαστές του Ανωτάτου και, συγκεκριμένα, από τον  Πρόεδρο του Δικαστηρίου Μύρωνα Νικολάτο και τους δικαστές Κώστα Παμπαλλή, Περσεφόνη Παναγή, Μιχαλάκη ΧριστοδούλουΚατερίνα Σταματίου, Τεύκρο Θ. Οικονόμου, Τάσια Ψαρά-Μιλτιάδου και  Χάρη Μαλαχτό. Ο Δικαστής Γιασεμής Ν. Γιασεμή εξέδωσε δική του απόφαση με το ίδιο αποτέλεσμα με εκείνο της πλειοψηφίας, αλλά με διαφορετικό σκεπτικό.
 
Με την απόφαση της πλειοψηφίας διαφώνησαν τέσσερις δικαστές και, συγκεκριμένα, οι δικαστές Στέλιος Ναθαναήλ, Αντρούλα Στυλιανίδου - Πούγιουρου, Λεωνίδας Παρπαρίνος και Αντώνης Λιάτσος. Οι δικαστές Ναθαναήλ, Παρπαρίνος και Λιάτσος εξέδωσαν δικές τους αποφάσεις μειοψηφίας. Με την απόφαση της μειοψηφίας του κ. Ναθαναήλ συμφώνησε και η δικαστής κα. Πούγιουρου.
 
Σύμφωνα με την απόφαση πλειοψηφίας, «η έννοια του ‘μισθού’ ως προστατευόμενο αγαθό στα πλαίσια του Άρθρου 23, έχει κριθεί στην υπόθεση Χαραλάμπους, όπου ναι μεν αναγνωρίστηκε, […], ότι ο μισθός συνιστά ιδιοκτησιακό δικαίωμα και, επομένως, οποιαδήποτε παρέμβαση δεν μπορεί παρά να ενταχθεί στο Άρθρο 23, εξίσου όμως σαφώς διατυπώθηκε […], ότι το δικαίωμα της ιδιοκτησίας δεν επεκτείνεται σε μισθό συγκεκριμένου ύψους και, κατά συνέπεια, δεν αποκλείεται η διαφοροποίηση, υπό προϋποθέσεις, στο ύψος του μισθού σε συνθήκες κρίσιμες για την οικονομία, νοουμένου ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρεπής διαβίωση του μισθωτού».
 
«Προκύπτει, από την Χαραλάμπους, ότι ακόμα και στην περίπτωση που η προστασία του μισθού δεν λαμβάνει τη μορφή προστασίας στα πλαίσια του Άρθρου 23.1 για τον λόγο ότι δεν θίγεται ο πυρήνας του δικαιώματος, παρά ταύτα ο περιορισμός δεν μπορεί να είναι αυθαίρετος, χωρίς έρεισμα στις αποκρυσταλλωμένες αρχές της χρηστής διακυβέρνησης και της, ορθά ισοζυγισμένης λήψης αποφάσεων,  από τα κρατικά όργανα», προστίθεται. 
 
Οι δικαστές της πλειοψηφίας σημειώνουν, μεταξύ άλλων, στην απόφασή τους ότι «αντιμετωπίζοντας, λοιπόν, κατά τρόπο ενιαίο, το ζήτημα των μισθών και των συντάξεων, δεν έχουμε εντοπίσει λόγο διαφοροποίησης από την Χαραλάμπους, από την οποία, ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι δεσμευόμαστε ως προς το ότι το δικαίωμα ιδιοκτησίας δεν κατοχυρώνει δικαίωμα ορισμένου ύψους αποδοχών, εκτός αν συντρέχει η περίπτωση διακινδύνευσης της αξιοπρεπούς διαβίωσης». 
 
Υπό το φως όλων των ανωτέρω, αναφέρουν, « θεωρούμε ότι οι αποκοπές[…], δεν επηρεάζουν τον πυρήνα του δικαιώματος σε μισθό και σύνταξη, ούτε και θέτουν σε κίνδυνο την αξιοπρεπή διαβίωση των εφεσιβλήτων[…].  Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις, δεν συνιστούν στέρηση περιουσίας και παραβίαση ιδιοκτησιακού δικαιώματος, εν τη εννοία του Άρθρου 23 του Συντάγματος».
 
Αναφέρουν, επίσης, ότι «[…]η παραχώρηση προσαύξησης δεν χορηγείται δικαιωματικά και κατά τρόπο γενικό, αλλά εξαρτάται από προϋποθέσεις που αφορούν στον συγκεκριμένο, κάθε φορά, υπάλληλο.  Δεν έχει καταδειχθεί, εν προκειμένω, από τους εφεσίβλητους ότι έχουν αποκτήσει νόμιμη προσδοκία για προσαύξηση, που να συνιστά κατοχυρωμένο ιδιοκτησιακό δικαίωμα».  
 
 Όσον αφορά το τιμαριθμικό επίδομα, σημειώνουν, «[…] αυτό καταβάλλεται, υπό προϋποθέσεις, δηλαδή σύμφωνα με τα ποσοστά και τους όρους που εγκρίνονται, από καιρό σε καιρό, με βάση το ύψος του τιμαριθμικού δείκτη».
 
Ο Δικαστής κ. Ναθαναήλ, στην απόφαση μειοψηφίας που εξέδωσε και με την οποία συμφωνεί και η Δικαστής Πούγιουρου, αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «η ταύτιση του δημοσίου συμφέροντος με το ταμειακό συμφέρον δεν δικαιολογεί την προσβολή δικαιωμάτων του ατόμου εφόσον το δημοσιονομικό συμφέρον του δημοσίου δεν μπορεί να αφομοιωθεί αφ΄ εαυτού σε ένα δημόσιο γενικότερο συμφέρον».
 
Συνεπώς, αναφέρει, «ελέγχεται ως τουλάχιστον ελλιπής η αιτιολογία των νομοθετημάτων ως προς την επιλογή του κράτους να αντλήσει κεφάλαια από την τάξη των δημοσίων υπαλλήλων και μόνο, με μόνη ουσιαστική αιτιολογία, όπως ανέφερε ο Γενικός Εισαγγελέας στην αγόρευση του, το γρήγορο και το αποτελεσματικό του μέτρου αυτού».
 
«Εφόσον το περιουσιακό δικαίωμα στον μισθό τυγχάνει αυξημένης προστασίας έναντι του Άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου, αυτό κατά νομική και λογική συνέπεια δεν μπορεί στη Δημοκρατία να περιοριστεί για λόγους δημοσίας ωφελείας εφόσον τέτοια εξαίρεση στο δικαίωμα δεν καταγράφεται στο ίδιο το Άρθρο 23. Οι περιορισμοί που επιτρέπονται κατά το Άρθρο 23 είναι συγκεκριμένοι και χωρούν μόνο για τους εκεί αναφερόμενους λόγους και έναντι αποζημίωσης», προσθέτει.
 
Το δικαίωμα που προστατεύεται από το Άρθρο 23, συνεχίζει, «είναι κατά συνέπεια απόλυτο με εξαίρεση μόνο τις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες μπορεί να τύχει απαλλοτρίωσης, αλλά ακόμη και τότε ο συντακτικός νομοθέτης προνόησε για εύλογη αποζημίωση του επηρεαζομένου. Σαφέστατα οι επίδικοι Νόμοι δεν προσφέρουν καμία αποζημίωση για τη μείωση των μισθών και των συντάξεων».
 
Σημειώνει ότι «υπό το φως της ιδιαιτερότητας και του αυστηρού λεκτικού που χρησιμοποιεί το Άρθρο 23, το προστατευόμενο αγαθό της ιδιοκτησίας είναι καθολικό, τόσο ως προς την κτήση του, όσο και ως προς την έκταση και πεδίο εφαρμογής του.  Δεν μπορεί βάσιμα να διαχωριστεί ο λεγόμενος πυρήνας από το ίδιο το αγαθό ως καθολικό δικαίωμα».
 
Ο δικαστής Λεωνίδας Παρπαρίνος, στη δική του απόφαση μειοψηφίας, αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «σε καμία περίπτωση δεν μπορούν οι αποκοπές και/ή εισφορά να "δικαιολογηθούν" υπό τον μανδύα του περιορισμού της "δημόσιας ωφέλειας", προσθέτοντας ότι οι επίδικοι νόμοι «παραβιάζουν το δικαίωμα ιδιοκτησίας, όπως αυτό προστατεύεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος».
 
Ο δικαστής Αντώνης Λιάτσος, στη δική του απόφαση μειοψηφίας, αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «[…]παρατηρείται και στις υπό εξέταση εφέσεις ανεπίτρεπτος περιορισμός ή στέρηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας των εφεσιβλήτων, αφού η αποστέρηση δεν εδράζεται στους επιτρεπτούς από το Άρθρο 23 λόγους».
 
«Είναι απολύτως κατανοητή η ανάγκη που προέκυψε, υπό το φως των δεδομένων που επικρατούσαν κατά τον χρόνο ψήφισης των επίδικων νομοθετημάτων, προς οικονομική εξυγίανση.  Επιτακτική όμως ήταν και η υποχρέωση πλήρους ευθυγράμμισης με τις επιταγές του υπέρτατου νόμου του Κράτους», προσθέτει.
 
«Είναι, άλλωστε, σε εποχές κρίσης που δοκιμάζονται οι αντοχές του Συντάγματος και είναι, ακριβώς, σε τέτοιες περιόδους που οι λεκτικές αναφορές των συνταγματικών επιταγών μετουσιώνονται σε αδιαπέραστη ασπίδα προστασίας του πολίτη. Ως εκ τούτου, η όποια, μέσω νόμου, οικονομική ρύθμιση όφειλε να κινείται στα πλαίσια που ο θεμελιώδης νόμος της Πολιτείας καθορίζει, προς αποφυγή αντισυνταγματικής προσβολής των περιουσιακών δικαιωμάτων των πολιτών», σημειώνει.
 
Ο δικαστής κ. Γιασεμή, στην απόφασή του με την οποία συμφωνεί με την πλειοψηφική απόφαση, αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «η ανάπτυξη και χρησιμοποίηση, επομένως, των οικονομικών πόρων που, τελικώς, προέκυψαν από την εφαρμογή των εν λόγω Νόμων είχαν ως σκοπό την έξοδο της Δημοκρατίας από τη δεινή κατάσταση στην οποία αυτή είχε περιέλθει όσον αφορά τα δημόσια οικονομικά της, με πιθανή, πλέον, συνέπεια τη χρεοκοπία της». 
 
«Επομένως, υπό το φως των δεδομένων τούτων, αναμφίβολα, τα υπό αναφορά μέτρα ήταν αναγκαία, αποσκοπούσαν δε στην ‘προαγωγήν της δημοσίας ωφελείας’, που αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους δικαιολογείται η επιβολή περιορισμού στην άσκηση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, δυνάμει του ΄Αρθρου 23.3»,  προσθέτει.
 
Συγχρόνως, καταλήγει, «διαπιστώνεται πως η ανάληψή τους δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι επηρέασε δυσμενώς την αξιοπρεπή διαβίωση των εφεσιβλήτων, ως η σχετική εισήγησή τους, όταν, μάλιστα, υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο οι συνέπειες γι’ αυτούς, από τη μη λήψη τους, να ήταν πολύ πιο δυσμενείς».
 
Το Διοικητικό Δικαστήριο έκρινε στις 29/3/2019 ως αντισυνταγματικές τις νομοθεσίες που θεσπίστηκαν κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης για αποκοπές μισθών και μειώσεις των συντάξεων των υπαλλήλων και συνταξιούχων του δημοσίου και ευρύτερου δημοσίου τομέα επειδή παραβίαζαν το άρθρο 23 του Συντάγματος.

Περισσότερα ΝΕΑ

About US

H gnomionline είναι το ειδησεογραφικό portal της Εβδομαδιαίας Πολιτικής Εφημερίδας «ΓΝΩΜΗ» με κύρια αποστολή την ενημέρωση των επισκεπτών του για τα μεγάλα γεγονότα της τρέχουσας επικαιρότητας.

Είναι δομημένη σε κατηγορίες για εύκολη αναζήτηση από τους χρήστες, με κυριότερα πεδία τα εξής: Πολιτική, οικονομία, συνδικαλιστικά, ιδεολογικά, πολιτισμός, επιστήμη, τεχνολογία, περιβάλλον, υγεία, αθλητισμός.

 

Πρωτοσελιδο

 

Subscribe

 

* indicates required

Please select all the ways you would like to hear from Gnomionline Newspaper:

You can unsubscribe at any time by clicking the link in the footer of our emails. For information about our privacy practices, please visit our website.

We use Mailchimp as our marketing platform. By clicking below to subscribe, you acknowledge that your information will be transferred to Mailchimp for processing.

 

Επικοινωνια

  • Λουτρακίου 3Β,2027,Στρόβολος
  • ΤΗΛ: 22311873 , FAX: 22316793
  • gnomi.newspaper@cytanet.com.cy
Top
Αποθήκευση
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας
Εμείς και οι συνεργάτες μας αποθηκεύουμε ή/και έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες σε μια συσκευή, όπως cookies και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως μοναδικά αναγνωριστικά και τυπικές πληροφορίες που αποστέλλονται από μια συσκευή για εξατομικευμένες διαφημίσεις και περιεχόμενο, μέτρηση διαφημίσεων και περιεχομένου, καθώς και απόψεις του κοινού για την ανάπτυξη και βελτίωση προϊόντων.Με την άδειά σας, εμείς και οι συνεργάτες μας ενδέχεται να χρησιμοποιήσουμε ακριβή δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας και ταυτοποίησης μέσω σάρωσης συσκευών. Μπορείτε να κάνετε κλικ για να συναινέσετε στην επεξεργασία από εμάς και τους συνεργάτες μας όπως περιγράφεται παραπάνω. Εναλλακτικά, μπορείτε να κάνετε κλικ για να αρνηθείτε να συναινέσετε ή να αποκτήσετε πρόσβαση σε πιο λεπτομερείς πληροφορίες και να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας πριν συναινέσετε. Λάβετε υπόψη ότι κάποια επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων ενδέχεται να μην απαιτεί τη συγκατάθεσή σας, αλλά έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε αυτήν την επεξεργασία. Οι προτιμήσεις σαςθα ισχύουν μόνο για αυτόν τον ιστότοπο. Μπορείτε πάντα να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας επιστρέφοντας σε αυτόν τον ιστότοπο ή επισκεπτόμενοι την πολιτική απορρήτου μας.
ΣΥΜΦΩΝΩ
ΔΙΑΦΩΝΩ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Διαφημίσεις
Σύνολο τεχνικών που έχουν ως αντικείμενο την εμπορική στρατηγική και ειδικότερα τη μελέτη αγοράς.
Facebook
Συμφωνώ
Διαφωνώ
Mailchimp
Συμφωνώ
Διαφωνώ
Ανάλυση Δεδομένων
Εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση των δεδομένων για τη μέτρηση της αποτελεσματικότητας ενός ιστότοπου και την κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του.
Google Analytics
Συμφωνώ
Διαφωνώ
Θεματική Ιστοσελίδας
Γραφικά και χρώματα
VertiMAG
Συμφωνώ
Διαφωνώ